جلد چهارم امام حسين ( ع ) رويدادهاى كربلا ( ج 4 ) پيشگفتار : الحمدللَّه الذى جعل الحمد مفتاحا لذكره و دليلا على نعمه و آلائه . و الصلاة و السلام على اشرف الخلائق محمد و آله الطيبين الطاهرين . قدر و عظمت واقعهء عاشورا - از سال 61 هجرى - سال به سال در حال افزايش است ؛ و نام حسين ، در شرق و غرب عالم ، بيش از پيش بر سر زبانها مىافتد . به راستى سرچشمهء اين عظمت و جاودانگى كجاست ؟ اين پرسشى است كه اذهان بسيارى را به خود مشغول داشته و شايد پاسخ آن را بتوان در موارد ذيل خلاصه كرد : اول - در واقعهء عاشورا « خون مقدس » فرزند رسول خدا ( ص ) و فرزند سرور اوصيا و فرزند سرور زنان عالم و يكى از دو آقاى جوانان بهشت و باقيمانده اهل آيهء تطهير و سورهء هل اتى ريخته شد . خونى كه « در بهشت سكونت گزيد و پايه‌هاى عرش برايش لرزيد و همهء آفريدگان و آسمانها و زمينهاى هفتگانه و آنچه درون آنها و در ميان آنهاست و همهء آفريدگان ساكن در بهشت و جهنم و آنچه ديده مىشود و آنچه ديده نمىشود ، برايش گريه كردند . » « 1 » آرى عاشورا قداستش را از قداست امام حسين ( ع ) در نزد امت اسلامى مىگيرد . آنچه همهء روزها را عاشورا و همهء سرزمينها را كربلا و ميدان پيروزى خون بر شمشير ساخته ، قداست خون پاك حسين ( ع ) است . همين قداست موجب شده است كه فاجعهء عاشورا به صورت بزرگ‌ترين مصايب اسلامى و حتى بزرگ‌ترين مصيبت‌ها در آسمان و زمين درآيد .

--> ( 1 ) - كامل الزيارات ، ص 218 ، باب 79 ، شمارهء 2 .